نحو، در رویکرد زایشی چامسکی، همواره به عنوان هسته زبان در نظر گرفته شده و دستوری بودن نیز به نوبه خود، هسته نحو تلقی گردیده است. تا پیش از ظهور برنامه کمینه گرا و به طور خاص، در چارچوب نظریه «حاکمیت و وابستگی» که سرآغاز رویکرد «اصول و پارامترها» محسوب می گردد، شرایط تعیین کننده و حاکم بر دستوری بودن ساخت های زبانی، خواه اشتقاقی و خواه بازنمودی، شروط خوش ساختی بودند که بر سطوح گوناگون و سازوکارهای نحوی زبان، از درون اعمال می گردیدند، بدون آن که تحت تاثیر نظامی بیرون از حوزه نحو قرار داشته باشند. در نظریه «حاکمیت و وابستگی» توصیف ساختاری یک عبارت زبانی، چهار سطح بازنمایی را در بر می گرفت که حضور این سطوح یا توسط اصول و پارامترها، که به عنوان شروط خوش ساختی عمل می کردند، تعیین می شد، و یا توسط صافی های ناظر بر سطوح گوناگون. با ظهور برنامه کمینه گرا و ارایه تفسیری نوین از دستوری بودن در قالب شرایط خوانش پذیری، دستوری بودن جمله ها، تحت تاثیر عوامل بیرونی کنشی تعیین می شوند. به دیگر بیان، عملکرد نظام های کنشی خارج از حوزه زبان اما درون ذهن، تعیین کننده دستوری بودن عبارت های زبانی می گردند. این مقاله کوششی است برای نشان دادن این که چگونه بازتعریف دستوری بودن در قالب شروط خوانش پذیری، کمینه گرایی را که برنامه ای صورت گراست به نظریه ای نقش گرا مبدل ساخته است.

داستان کوتاه کوتاه یا داستانک دردهه های اخیر مورد توجه داستان نویسان فارسی زبان قرار گرفته و در ایران رواج و گسترش یافته است. رواج داستانک نویسی ریشه در گرایش به کیمنه گرایی یا مینی مالیسم در دنیای معاصر دارد که جنبشی در هنر به شمار می رود و بر دو پایه سادگی و ایجاز بنا شده است.نویسندگان این گونه آثار با حذف عناصر غیرضروری، می کوشند اثر ادبی را در کمترین حجم و کوتاهترین شکل عرضه کنند. آنان با استفاده از شگردهایی، از جمله گزینش برشی از لحظه های جذاب زندگی، مقدمه گریزی، استفاده از ارجاعات بین متنی، گزینش کلمه ها، جمله ها و بندهای کوتاه، گنجاندن پایان پرکشش و ... تلاش می کنند داستانهایی ساده و اثرگذار بیافرینند.در این مقاله، ضمن نگاهی به زمینه ها و عوامل گرایش به کمینه گرایی در گذشته و امروز، دیدگاه های منتقدان درباره آن توضیح داده می شود و ویزگی های داستانهای کوتاه کوتاه و شگردهایی که نویسندگان در خلق این گونه آثار به کار می برند، معرفی می شود و برای نمونه، داستانک «شمع ها خاموش نمی شوند» بر اساس مباحث مطرح شده، تجزیه و تحلیل می گردد.

پژوهش پیش رو، نمود ناقص مستمر در کردی سورانی را از منظر برنامه کمینه گرا بررسی کرده است. مسیله اصلی جستار حاضر، تعیین ماهیت زنجیره «χ æ ri: k bu: n» به مثابه ابزار نمایش نمود مستمر و چگونگی ترکیب آن با فعل اصلی در ساختمان جمله است. بررسی داده های مربوط بیان گر آن است که عنصر «æ χ ri: k» به مقوله صفت تعلق دارد، اگرچه قادر به توصیف مستقیم اسم نیست. به پیروی از بیکر (2003) نبود مشخصه فای عامل اصلی این ویژگی صفتی تلقی شد. زنجیره صفت «æ χ ri: k» و فعل ربطی «bu: n»، برخلاف باور دبیرمقدم (1392) نه یک فعل ربطی، بلکه همچون زبان پنجابی (گیل و گلیسن، 1969)، فعلی الحاقی است که همواره برای بیان نمود مستمر و تقریب به کار می رود. درخصوص نحوه ترکیب زنجیره پیش گفته با فعل اصلی جمله، نیز نشان داده شد که نمود مستمر در زبان کردی ساختی مانند افعال پیاپی دارد. در این زمینه به پیروی از میوسکن و وینسترا (2006) نشان دادیم که فعل « bu: næ χ ri: k» درون یک گروه نمودی فرعی قرار دارد که این گروه به صورت ادات به گروه نمود ناقص اصلی متصل می شود و موجب تکرار سطح می شود.

صنایع آلومینیم یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان آب در بخش آنودایزینگ محسوب می گردد و پساب فراوانی را نیز به محیط زیست تخلیه می کند. به دلیلpH  بسیار متفاوت مواد مورد استفاده در این صنعت، پساب تولیدی طیف وسیعی از pH را شامل می شود.هدف از کمینه سازی و کنترل ضایعات، کاهش مصرف منابع نظیر آب و برق و مواد شیمیایی و کاهش میزان آلودگی و بار پساب در طول فرایند به کمک راهکارهای مختلف است، تا بتوان به کمک آن مشکلات تصفیه خانه های پساب صنایع را تا اندازه ای کاهش داد و مصرف منابع را به حداقل مقدار خود رساند. اساسا برنامه های کمینه سازی ضایعات پیچیده هستند و موارد زیر را: تعهد مدیریت، تعیین و تنظیم اهداف نهایی، ارزیابی فنی و اقتصادی، اجرای برنامه ها، ارزیابی مستمر و پایش شامل می شوند.در این تحقیق، صنعت آلومینیم در بخش آنودایزینگ مورد مطالعه قرار گرفته و با شناسایی خط تولید سالن واحد مزبور، فلودیاگرام کلی فرایند ترسیم گردیده است. فرایندهای اصلی مشتمل بر واحدهای چربی گیری، ایجینگ، خنثی سازی، واحد آنودایز، عملیات پیش سیل و سیل و واحد رنگ است که پس از هر یک از آنها مراحل شستشو صورت می گیرد. به همین دلیل پساب حاصل از هر فرایند، مشخصات ویژه ای دارد.پس از جمع آوری اطلاعات لازم، راهکارهای مختلفی جهت کاهش مصرف مواد و به حداقل رساندن ضایعات پیشنهاد گردید. که شامل: استفاده از جرثقیل دوطرفه به جای جرثقیل های یک طرفه و انتقال پروفیل ها به صورت عمودی به دلیل کاهش مصرف مواد شیمیایی و پساب تولیدی، نصب شیرهای برقی و نصب سنسور در وان ها به جای استفاده از شیرهای دستی به منظور جلوگیری از سرریز وان ها می باشد. همچنین با توجه به نتایج آزمایش های انجام یافته در زمینه استفاده از منعقد کننده های متفاوت، استفاده از 80 mg/lit آلوم به عنوان منعقدکننده نیز پیشنهاد می گردد که این میزان، مقدار لجن تولیدی را حدود 30% نسبت به لجن تولیدی فعلی کاهش می دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مساله تغییر اقلیم، یکی از موضوعات داغ می باشد که در دهه های اخیر مورد توجه رسانه ها و محققان بوده است. تغییر اقلیم به آهستگی در همه جهان در حال گسترش و بر پارامترهای مرتبط اثرگذار می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات گرمایش جهانی بر حداقل دمای ایران انجام شده است. داده های مورد استفاده در این تحقیق، حداقل دمای روزانه مربوط به 47 ایستگاه سینوپتیک در دوره 1961-1990 می باشد. جهت بررسی اثر گرمایش جهانی، با استفاده از مدل SDSM خروجی مدل HADCM3 برای دوره 2015-2045 تحت دو سناریوی A2 و B2 ریزمقیاس نمایی شده است. نتایج این تحقیق نشان داد، با توجه به ارتباط بین متغیرهای پیش بینی شونده و پیش بینی کننده، مدل ایجاد شده بین ابن متغبرها به طور نسبی قادر به تولید داده های اقلیمی برای دوره آینده می باشد. مقدار همبستگی (r) بین داده های مشاهداتی و داده های تولید شده در دوره 1976- 1990 در حدود 0.95 می باشد. همچنین نتایح آزمون واریانس و میانگین نشانگر تشابه نسبی داده های تولید شده و مشاهداتی است. در نهایت خروجی مدل بیانگر افزایش حداقل دمای ایران طی دوره 2015-2045 در ایران است که میزان افزایش دما نسبت به دوره مشاهداتی طبق سناریوی A2 و B2 به ترتیب حدود 0.8 و 0.5 می باشد. از نظر ایستگاهی نیز تغییرات دما دارای تفاوت می باشد.

پژوهش حاضر با موضوع «جهت میانه در زبان فارسی» با به کارگیری آرای موجود در رویکرد کمینه گرای بوورز (2010, 2018) شکل گرفته است. این رویکرد از تازه ترین تعدیل های شکل گرفته در چارچوب برنامه کمینه گراست که در آن کاستی های موجود در نظریات پیشین ازمیان رفته است و مهم ترین دستاورد آن ارایه ترتیب جهانی ادغام است؛ ترتیبی که از منظر بوورز با کمک آن می توان فرایند ادغام نحوی در زبان های گوناگون را سامان دهی کرد. پیش تر بوورز (2002) در چارچوب برنامه کمینه گرا تحلیل ساخت های متعدی معلوم، میانه و مجهول را با استفاده از دو مقوله «اسناد» و «گذرایی» ممکن می دانست. با حذف گره گذرایی از تحلیل های متاخر وی و نیز جایگزین شدن مقوله نقشی «جهت»، ویژگی های هسته این گروه عامل تمایز چنین ساخت هایی است. پژوهش حاضر ضمن پذیرش کارآمدی رویکرد بوورز، به مقایسه «جهت میانه» در زبان فارسی و ساخت های تک موضوعی نامفعولی و ناکنایی پرداخته است. در این مقاله با استناد به بررسی های نحوی صورت گرفته بر روی داده های مستخرج از «پایگاه اینترنتی دادگان: پیکره وابستگی نحوی زبان فارسی» نشان خواهیم داد که نه تنها در زبان فارسی امروز جهت فعل «میانه» کاربرد دارد، بلکه ترتیب جهانی مطرح شده توسط بوورز در فرایند ادغام ساخت های نحوی موسوم به «ترتیب جهانی ادغام» در زبان فارسی نیز رعایت می شود. مطابق با چنین ترتیبی جایگاه ادغام موضوع فعل با نقش معنایی کنش گر پایین ترین جایگاه در نمودارهای درختی خواهد بود و سایر موضوع های فعل پس از گروه کنش گر و با ترتیب ویژه ای ادغام می شوند. تحلیل شیوه ادغام موضوع های فعل در قالب گره های نحوی و نیز بازنمایی شیوه ادغام نحوی سه ساخت تک موضوعی میانه، نامفعولی و ناکنایی در زبان فارسی دستاوردهای این پژوهش در چارچوب برنامه کمینه گراست.

در این مطالعه، به منظور تعیین مناطق همگن در تحلیل فراوانی جریان کمینه از دو روش تکنیک های آماری چند متغیره و آزمون بر اساس ضریب تغییرات استفاده شد . نخست یک دسته 17 متغیره اقلیمی، فیزیوگرافی، زمین شناسی و آبشناسی در 16 ایستگاه حوزه آبریز رودخانه اترک با تحلیل عاملی و تجزیه خوشه ای مطالعه شد. روش تحلیل عاملی، 4 عامل مساحت حوضه، بارش متوسط سالانه، درصد سازند نفوذپذیر و شیب متوسط حوضه را به عنوان فاکتورهای مهم نشان داد. تغییر پذیری مکانی امتیازات عاملی توصیف و تفسیر شد و سپس گروه بندی امتیازات عاملی با تکنیک گروه بندی فاصله ای، منطقه مطالعاتی را به دو منطقه همگن تقسیم نمود. در مرحله بعد، جریان کمینه سالانه با تداوم 7، 15،  30و60روزه در هر یک از ایستگاه ها استخراج و آماره S در آزمون ضریب تغییرات محاسبه شد و منطقه مطالعاتی از لحاظ همگنی بررسی شد. نتایج نشان داد بر اساس این آزمون کل منطقه همگن نبوده اما دو منطقه همگن حاصل از تجزیه خوشه ای توسط این آزمون تأیید شد. همچنین هر چه طول دوره آماری بیشتر، مقدارآماره S نسبت به سطح معنی دار آن کمتر و از دقت بیشتری برخوردار می باشد و از این آزمون می توان به راحتی در بررسی همگنی حوزه استفاده نمود.

در رویکردهای زایشی به دستور زبان و از جمله در برنامه ی کمینه گرا، آن اندازه که به جملات پرسشی و پرسش واژه ها پرداخته شده، از ساخت های تعجبیکه با یک تعجب واژه ساخته می شوند، سخن به میان نیامده است. بر این اساس، مقاله ی حاضر از منظری کمینه گرا به بررسی آن دسته از ساخت های تعجبی زبان فارسی می پردازد که صرفاً با تعجب واژه ی «چه» ساخته می شوند، و در این روند، می کوشد تا نقش دستوری و جایگاه نحوی عنصر تعجبی «چه» را تبیین کند. در بررسی این دسته از جملات، نخست ساخت های تعجبی کیفی و کمی از هم بازشناخته می شوند و بر نقش دوگانه ی عنصر تعجبی «چه» در این ساخت ها تأکید می شود. استدلال های نحوی و شواهد تجربی نشان می دهند که در الگوی نخست تعجب واژه ی «چه» در هسته ی گروه معرف می نشیند و از جنس معرف هایی چون حروف تعریف و اشاری ها است. در الگوی دوم، همین عنصر، با معنای تعجبی «چقدر»، در نقش یک قید مقدار یا کمیت نما ظاهر می شود و بر کمیت وابسته ی خود تأکید می ورزد. در ادامه، ضمن اشاره به حرکت اختیاری ساخت های تعجبی، انگیزه ی حرکت و جایگاه فرود آنها بر پایه ی آموزه های نظری و داده های زبانی تبیین می شود و در این میان، نشان داده می شود که برخلاف حرکت اجباری تعجبی های زبان انگلیسی، این سازه ها در فارسی به مشخصگر گروه متمم ساز جابه جا نمی شوند، بلکه می توانند به انگیزه ی یافتن خوانش نشان دار، به مشخصگر یک گروه تأکید ارتقا یابند.